Bursa’da Milli Deprem! İtalya Hezimeti Sonrası Tribünlerden Yükselen İsyan:

Bursa'da Milli Hüsran: Taraftarın Sabır Taşı Çatladı

​Futbol, Türkiye’de hiçbir zaman sadece 90 dakikalık bir oyun olmadı; umutların, sevinçlerin ve kimi zaman da derin hayal kırıklıklarının yeşil sahaya yansıması oldu. A Milli Takımımızın İtalya karşısında aldığı ağır yenilgi, sadece tabeladaki bir hezimet olarak kalmadı, uzun süredir için için kaynayan bir öfkenin tribünlerden taşmasına neden oldu.

​Bursa'nın o coşkulu, milli takımı her daim bağrına basan tribünlerinde bu kez şarkılar veya marşlar değil, kulakları sağır eden bir isyan dalgası yankılandı. Sahadaki silik oyun ve alınan ağır yara, taraftarın gözündeki perdeyi tamamen kaldırdı. Artık mesele sadece bir maçın kaybedilmesi değil, o formanın kimlere, hangi kriterlere göre verildiği meselesiydi.

​"Villa Versene Hacıosmanoğlu!"

​İtalya karşısında sahadaki dağılmış görüntü, faturanın doğrudan kulübeye ve yönetime kesilmesine yol açtı. Maçın ilerleyen dakikalarında Bursa tribünlerinden yükselen bir tezahürat, aslında krizin boyutunu ve taraftarın yönetime olan bakış açısını özetliyordu.

​Binlerce futbolsever tek bir ağızdan Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu'na seslendi: “Villa versene, villa versene, Hacıosmanoğlu, villa versene.”

​Bu kinayeli ve bir o kadar da sert tepki, sadece bununla sınırlı kalmadı. Hemen ardından gelen “Montella istifa” ve “İbrahim istifa” sesleri, stadyumun dört bir yanını sardı. Taraftar, sahadaki başarısızlığın tesadüf olmadığını, arka planda yatan bir sistem sorununun sahaya yansıdığını düşünüyordu.

​Adamcılığın Hüzünlü Sonu ve Adalet Arayışı

​Peki, Bursa tribünlerini bu kadar öfkelendiren, o eşsiz desteği bir anda istifa korosuna dönüştüren asıl kırılma noktası neydi?

​Spor kamuoyunda ve taraftarın kalbinde uzun süredir bir yara var: Forma adaletsizliği. İtalya hezimeti, "adamcılık" yapıldığına, formanın hak edene değil, belli başlı lobilerin işaret ettiği isimlere verildiğine dair inancı zirveye taşıdı. Taraftarın haklı isyanının temelinde, milli formanın kutsallığının menajer oyunlarına ve "Büyükler" tahakkümüne kurban edilmesi yatıyor.

​Türkiye, tek yürek olmuş durumda tek bir şey talep ediyor: Adalet.

​Milli Takım forması, 3 büyük kulübün yedek kulübesinde bekleyen isimlerin vitrini olmamalı. O forma, Anadolu'nun dört bir yanındaki kulüplerde alnının teriyle, dişiyle tırnağıyla mücadele eden, sahaya yüreğini koyan futbolcuların hakkı olmalı. Eğer bir futbolcu, hangi takımda oynarsa oynasın, performansıyla o formayı hak ediyorsa, teknik direktörün formayı ona teslim etmesi gerekir.

​Montella ve Sistem Eleştirisi

​Vincenzo Montella'nın tercihleri, İtalya maçıyla birlikte artık savunulamaz bir noktaya geldi. Kulüp isimlerine veya menajerlerin fısıltılarına göre kurulan kadroların, sahada gerçek bir "Milli" ruh yansıtamayacağı Bursa'daki acı tabloyla bir kez daha kanıtlandı. Türk halkı, sahadaki skordan ziyade, adaletsiz forma dağıtımına ve liyakatin rafa kaldırılmasına isyan ediyor.

​Futbolseverler, sahada terinin son damlasına kadar savaşan, inançlı bir oyuncu grubu görmek istiyor; arkasında hangi menajerin veya hangi büyük kulübün başkanı olduğuna bakılmaksızın seçilmiş, "hak edilmiş" bir kadro arzuluyor.

​Bu büyük hezimet ve tribünlerden yükselen güçlü isyan, Türk futbolunda artık halı altına süpürülemeyecek gerçekleri gün yüzüne çıkardı. Adaletin sağlanmadığı, liyakatin menajer taleplerine yenik düştüğü bir sistemde, başarı beklemek hayalden öteye geçemez. Şimdi tüm gözler, bu devasa tepkinin ardından TFF yönetiminin ve teknik heyetin atacağı adımlarda. Taraftar kararını verdi: Ya adaletli forma dağıtımı, ya da istifa.